X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 27 خرداد‌ماه سال 1387 ساعت 01:14 ق.ظ

اینک خاطره ای را که مرحوم سید علی کمالی در کتاب خود[1] به نقل از کتاب رشحات نوریه تالیف عارف واصل قطب الاقطاب آقا سید حسین ظهیرالاسلام  که در ذیل احوال پدرش سید محمدرضا(دزفولی) معروف به سید آورده است درج می شود:

جناب ایشان(سید محمدرضا) نسب خود را از خالوی خود (کاشف دزفولی) دارند جناب خالو همیشه می فرمودند:محمدرضا فرزند معنوی من است، جناب خالو اولاد نداشتند.

والد(سید محمدرضا) فرمود در اوائل سلوک دیدم سید(کاشف) در یکی از رسائل خود نوشته شخص سالک باید مدح و ذمّ پیشش یکی بشود و فرق نداشته باشد ؛ بسیار وحشت کردم و با خود قرار دادم بروم و از او بپرسم .فردا روز جمعه بود و قرار هر جمعه آن بود که سید بدیدن خواهر خود (مادر من) می آمد و حلوای نبات میل می فرمود وقتی تشریف آورد و نشست فرمود محمدرضا تعجب نکن شصت سال قبل مدح و ذم بر من یکسان بود. 



[1] عرفان و سلوک اسلامی،سید علی کمالی دزفولی، چ اول بهار 68، تهران، چاپخانه رودکی،ص 121

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo
/profile/6647062372/contact