X
تبلیغات
رایتل
چهارشنبه 8 فروردین‌ماه سال 1386 ساعت 02:02 ب.ظ

*تا نگار از دیده پنهان می رود

                             از تن مجروح من جان می رود

من همین از رفتن او در سفر

                           دیده گریان بلکه ایمان می رود

موری همچون من بدا بر حال خود

                               کن بر این دل سلیمان می رود

چون نگریم خون که آن سیمین عذار

                               خود به تنها بر گلستان می رود

جای آن دارد بگریم چون ترزو

                                 یار چون سرو خرامان می رود

صبح امیدم شوم شام سیاه

                              چون ز پیشم مهر تابان می رود

                 کاشف دل خسته روی او ببین

               کز برت آن مهر رخشان می رود[1]



[1] - راجی علی ،تاریخ علماء و روحانیت دزفول، جلد 2،بهار1382، زائر، قم، چاپ اول، ص 542

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo
/profile/6647062372/contact